भरिया - कविता

रामचन्द्र तिम्सिना
बैशाख ३, २०७८ शुक्रवार

अ +
अ
अ -

भरिया - कविता

पिडाहरुको भारी बोकेर
रहरहरुको बिसौनिमा
क्षितिज पारीको खुशी नियाल्दै
सुस्केरा हाल्दै चौतारीमा
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।

यात्रा सोचे जस्तो सहज छैन
गन्तव्य देखे जस्तो नजीक छैन
थाप्ला भरी नाम्लाको डोब लिएर
आँखाभरी आँशुको समुन्द्र
शरीरभरि पसिनाको नदि बगाउँदै
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।

काँडारुपी वचनवाण चुब्दा पाउभरी
रग्ताम्मै बनेका छन् मुटुहरु
अभाव र तिरस्कारको भट्टिमा जिउँदै पोलिदा
छट्पटीएका छन् मनहरु
झिनो आशाले बाँच्ने रहर जगाउँदै
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।

दलहरुको कारखाना भित्र
कार्यकर्ताको गोदाम हेर्दै
५० रुपैयाँको आम्दानी नहुँदा
५० हजारको रास्ट्रीय ॠण बोकेर
समृद्धिका मिठा भाषण सुन्दै
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।

खाडी र मलेसियाको रेमिटेन्सले
मात्तिएका जनता हेर्दै
वैदेशिक सहायता र अनुदानले
उम्लिएको सरकार देखेर
पाखो बाँझो राख्दै
आयातित चामलको बोरा बोक्दै
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।
मन्द-मन्द मुस्कुराईरहेको भरिया म ।

✍️ रामचन्द्र तिम्सिना (आवाज)