सुत्केरी देखि ७० बर्षिया आमाको बाध्यता : गिट्टी नकुटी चल्दैन जीवन

सेतोमसी सहकर्मी

सुत्केरी देखि ७० बर्षिया आमाको बाध्यता : गिट्टी नकुटी चल्दैन जीवन

अ +
अ
अ -

रमेश बहादुर सिह, बझाङ । किस्मती बोहोरा आफ्नै हात पाखुरा थिच्दै गिट्टी कुटेर बिहान बेलुकीको छाक टार्ने गर्छिन् । पुसको चिसो सिरोटाेमा पनि जयपृथ्वी नगरपालिका १० को बाउली खोला किनारमा जीवन धान्नेकै लागि बिहानदेखि साँझसम्मै खट्छिन उनी ।

उनीजस्तै दैलेख जिल्लाबाट बिगत लामो समयदेखि बस्दै आएकी अनिसा मगर पनि १ बर्षे बालक काखमा च्यापेर गिट्टी कुटिरहेकी छन् । उनले आफ्ना बालबच्चा हुर्काउनलाई गिट्टी कुटेर नै घरपरिबारको सारा खर्च चलाएको बताइन् ।

हातभरी फोका हुदासम्म गिट्टी कुट्दै बसेकी जलधरा रावल चिसो गर्मी नभनी ठुलठुला ढुङ्गा फुटाउदै गिट्टी संकलन गर्दै आएकी छिन् ।

त्यही नजिकै सोही ठाँउकि चरिमाया बोहोरा काखमा दुधे बालक च्याप्दै र छेउमा अर्कि छोरीलाई ख्याल गर्दै आफ्ना ५ छोराछोरीलाई गिट्टी कुटेरै पढाई लेखाइ गरेको बताउँछिन् ।

सुर्मा गाउँपालिकाकि चरिमायाले आफ्ना परिबारका १२ जना सदस्य बेरोजगार भएकाले जीवन धान्ने पेशा यहि भएको बताइन । उनी शिशुलाई काखीमै च्यापेर गिट्टी कुट्ने र ढुङ्गा फुटाउदा चिसो भुइँमा बच्चालाई राखेर ढुङ्गा जम्मा गर्दै गरेको देख्न सकिन्छ ।

यी प्रतीनिधीमुलक घटना मात्र हुन् । सदरमुकाम चैनपुर नजिकै रहेको यो बाउलि खोलामा दैनिक ८० देखि १०० भन्दा बढी महिला गिट्टी कुटेरै जीवन निर्बाह गरिरहेका छन् ।

बझाङको सदरमुकाम चैनपुर नजिकै रहेको यो बगरमा गिट्टी कुट्नेको मेला लागे जस्तै देखिन्छ । तर वास्तविक उनीहरूका दु:ख भने अनुहारमा प्रष्ट झल्किरहेको देखिन्छन् ।

खेतीपातीबाट ३ महिना खान नपुग्ने र भएको खेतवारी पनि बाढीपहिरोले सखाप पारेपछि महिलाहरुको जीवन गुजार्ने उपाय बनेको छ - गिट्टी ।

यो गिट्टी कुट्ने भिडबाट एउटामात्र आवाज गुन्जीरहेको हुन्छ । १ बोरा गिट्टीको १ सय रुपैया हुनुपर्छ ।