कविता

म हुँ कवि

रामचन्द्र तिम्सिना
बैशाख १६, २०७८ बिहिवार

अ +
अ
अ -

शब्दहरुको त्यान्द्रा त्यान्द्रा बटुल्दै
हारहरुको बरियोमा
लयहरुको मुठो बांधेर
पस्किन्छु सिर्जना
नझस्किनुस महोदय
म हुँ कवि ।

कुनै शब्द पेचिलो पनि हुनसक्छन्
कुनै भाव घोचिलो पनि हुनसक्छन्
प्रतिशोध सांधेको छैन
बिरोध गरेकै होईन
नझस्किनुस महोदय
म हुँ कवि ।

भ्रष्टाचार देखेको छु कविता कोर्छु
बलात्कार बढेको छ गजल कोर्छु
धारिलो औजार प्रयोग गरेको छैन
घातक हतियार प्रयोग गरेको छैन
नत फलानो जिन्दावाद भनेको छु
नत ढिस्कानो मुर्दावाद नै भनेको छु
म बिद्रोही होईन है
नझस्किनुस महोदय
म हुँ कवि ।

राजनीतिमा लाजनिती हावी हुँदा बोलिन
नेताहरुमा कमिसन तन्त्र हावी हुँदा बोलिन
जात भाषा धर्म र सम्प्रदायलाई फिटिक्कै छोईन
वर्गीय असमानताका खाडलहरु हेर्दै
मुख सिलाएर बसेको छु
म बोलेकै छैन
जे बोल्छन् मेरा शब्दहरु बोल्छन्
नझस्किनुस महोदय
म हुँ कवि ।

मपाईत्वले तिमिहरु शिखर चढ
गुट प्रतिगुटमा तिमिहरु अझै अघि बढ
रास्ट्रीयतालाई ओझेलमा पार
एमबिसिमा बियर पार्टी मनाउ
बालुवाटारमा नाच लगाउ
सिंहदरबारमा गित गाउ
पार्टी कार्यालयमा महोत्सव गर
मुख सिलाएर बस्छु तर बोल्दिन
जे बोल्छन् मेरा शब्दहरु बोल्छन्
नझस्किनुस महोदय
म हुँ कवि ।
म हुँ कवि ।।

✍️ रामचन्द्र तिम्सिना (आवाज)