कृष्ण अन्जान, रुरु । पहुँच बलियाे भयाे भने सानै कामले पनि समाजमा चर्चा हुन्छ तर पहुँच पुगेन भने जति गरेपनि चर्चा हुँदैन । रुरुक्षेत्र १ ठाडाबाटकी दानविर आमा इन्द्र कुमारी क्षेत्री सुवेदीकाे पहुँच नहुँदा चर्चामा हुनुहुन्न ।

सम्भवत रुरुक्षेत्रकै सबै भन्दा जेष्ट नागरिक हुनुहुन्छ इन्द्र  कुमारी सुवेदी । उमेरले करिव १ सय नौ वर्ष पार गर्नु भएकाे छ वहाँले । जमदार्नी आँबैका नामले सबैले बाेलाउने वहाँका जेठा छाेरा धन बहादुर सुवेदी पनि तिरासी वर्ष पार गर्ने तयारी हुनुहुन्छ  ।

जमदार्नी आँवैका श्रीमान पदम बहादुर क्षेत्रीले भारतिय सेनाकाे नाइन जि अार मा सेवा गरि जमदारसम्मकाे दर्जाबाट पेन्सन हुनु भए पछि गाउँलेहरुले पदम बहादुरलाइ जमदार बा र इन्द्र कुमारी लाई  जमदारनी आँबै भन्न थालेका हुन ।

परिवारमा तीन छाेरा, तीन बुहारी सँगै नाति नातिना पलाँती र खलाँतीसम्म देखि सक्नु भएकी जमदार्नी अाँबैकाे परिवारमा चार दर्जन सदस्य छन ।

जमदार बाकाे निधन भएकाे करिव दुई दशक पूरा भएकाे र यी दुई दशक जमदार्नी आँबैकाे रेख देख पालन पाेषण वहाँका जेठा छाेरा धन बहादुर र  जेठि बुहारी तुल्सा क्षेत्रीले गर्दै अाउनु भएकाे छ ।त्यसाेत अामाकाे रेखदेख अरु छाेरा बुहारीले  पनि गर्नु हुन्छ ।

भित्र बाहिर आउने जाने त गरेकी छु, दुख बिमार पर्दा यिनै छाेरा बुहारीले स्याहारसुसार गरेका छन इन्द्र कुमारीले भन्नु भयाे ।

एक सय दस वर्षमा लाग्नु भयाे आँखाले ठम्याउनु हुन्न कानले सुन्नु हुन्न ,भित्र बाहिर त गर्नु हुन्छ सवै स्याहारसुसार मैले गर्छु माइतमा पनि मेरी अामा हुनु हुन्न यति  उमेरकी अामाकाे सेवा गर्न पाउँदा भगवानकाे सेवा गरेझैं भएकाे छ बुहारी तुल्सा सुवेदीले भन्नू भयाे ।

रुरु १ च्यूरेककाे समाज सेवामा याे परिवारकाे ठुलाे याेगदान रहेकाे छ त्यसमा पनि जमदारनी अाँबैकाे दानविरता काे त कुरै गर्नु परेन । वहाँकै करिब ढाइ लाखकाे अार्थिक सहयाेगमा स्थानिय  डिहिडाँडामा रहेकाे मनकामना प्राथमिक विध्यालयमा  कक्षा काेठा थप भएकाे छ र जुन विध्यालय मर्जर पछि साेहि विध्यालयकाे हातामा मन्दिर र सामुदायिक भवन बन्दै गरेकाे छ जस्का लागि जम्दार्नी आमाकाे ठुलाे सहयाेग छ ।
स्थानिय मठ मन्दिर शैक्षिक सँस्था रिडी बजार क्षेत्रकाे ऋषिकेश मन्दिरहरुमा जमदार्नी अाँबैले सहयाेग गर्नु भएकाे छ ।

जिवनका यतिधेरै वर्ष पार गरेकी जमदार्नी अाँबै  प्रति कसैकाे ध्यान पुगेकाे छैन तर रुरुक्षेत्र गाउँ पालिकामा सम्मानित हुनुपर्ने जेष्ट नागरिक वहाँनै हुनुहुन्छ भन्दा फरक पर्दैन ।

जीवनका एक सय नौ पूरा गरेकी जमदार्नी आँबैलाइ आफुले सहयाेग गरेर बनाएकाे स्कुल अन्तै सरेकाेमा चिन्ता छ र त्याे ठाउँमा छिटै मन्दिर बनेकाे देख्न पाए हुन्थ्यो भने चाहना छ ।

जीवनका धेरै सपना पूरा गरि सक्नु भएकि जमदार्नी आँबैलाइ अाफ्नाे बारेमा कुनै पत्रिका रेडियाेले समाचार छापे हुन्थ्याे समाचार भन्दिए हुन्थ्यो भन्ने इच्छा भएकाे वहाँले भन्नुभयाे ।

सबैभन्दा बिडम्बना जमदार्नि आँबै बसाेवास गर्ने ठाडाबाटा क्षेत्रका वासिन्दालाई पिउने पानीकाे साह्रै थियाे  । यहाँ वरिपरिका पँधेरा र याे क्षेत्रमा अाउने पानीका श्राेत हिँउद लागेपछि सुक्छन र पानी खाेज्न हिँड्नु पर्ने समस्या प्रति यी वयोवृद्ध जमदार्नी आँबै  छिमेकी, छाेरा बुहारी, नाति नातिनाले पानी नभएर दुख पाए, सरकार याे क्षेत्रमा पानी देउ । 

साँच्चै सरकारले वहाँकाे कुरा सुन्याे र प्रदेश सरकारकाे एकघर एक धारा कार्यक्रम अन्तरगत याे क्षेत्रमा च्यूरेक खानेपानी आयाेजनाकाे पहलमा जम्दार्नि आँवैले गुनासाे गरेकाे केही महिनामा घरघरमा पानीका धारा खसेका छन ।

मुख्यरुपले रुरुक्षेत्रका युवानेता यदु ज्ञवाली र साँसद सुदर्शन बरालकाे पहलमा प्रदेश सरकारबाट परेकाे बजेटले च्यूरेकमा एकघर एकधारा सँभव भएकाे र यहि धाराे घरमा खसेपछि जम्दार्नि आँवै ले भन्नु हुन्छ जस्ले याे पानी ल्यायाे त्यसको जयजय हाेस मेराे आशिक लागाेस ।

पछिल्लो पुस्ताले त कल्पना पनि गर्न सक्दैन यति धेरै बाँच्ने तर यति लामाे जीवन जिउने । जमदार्नी आँवै अझै लामाे समय जिएर आधुनिक सँसार हेर्न सक्नु हाेस शुभकामना ।