२०८३, आश्विन ९गते
शनिवार, जेठ ८ २०७८
जान्न जान्न भन्दै थिएँ जान्नजान्न भन्दै थिएं, जानू पर्यो हेर!तिमी बस है पियारा बालबच्चा हेरेर! थोरै रैछ मानो मेरो !छोटो रैछ भेट।दैवले नै आँखा
कविता : बाहुनको छोरो गर्भभित्र बाटै लिएर आएको छु मैलेरुप, गुण, धन र विद्या जन्मिदै सप्पन्न छु म ।टुप्पी निदालमा बांधेर पढेको७० प्रतिशत नम्बर
गजल हिजो ताजा हावा खान तिम्रै छाहारिमा बसेको याद गर्दै छु मपैसाले किन्न नमिल्ने अक्सिजनको अभावमा पर्दै छु म याद गरेको छु आज तिमिलाइ
शनिवार, जेठ १ २०७८
विषम तिमीले हामीले सोचे भन्दा विषम भयो परिस्थिति आफैबाट आफैले नै सुधार्नु है यो स्थिति बाहिर फेर कतै नजाउ,समयले बन्देज लाछसचेत बन आफैबाट युद्ध जित्न
कविता "मान्छे" चासो त्यो धनको छ मान पदको, मान्छे डुब्यो स्वार्थमा ।जाग्यो रोग अझै कडा किसिमले, फैलिन्छ रे विश्वमा
गजल आज कोरोनाले समात्छ कि भनेर चिन्तित बन्दैछ मान्छे ।पैसा र शक्ति भएको म मात्र बाच्न पर्छ भन्दैछ मान्छे । महल भित्र फर्निचरले सजाउदा
गजल बाटो हिड्ने बटुवा नि पत्रकार बनिदिन्छ ।भ्रष्ट नेता बोल्नै हुन्न समाचार बनिदिन्छ । बिरालो नि बाघ बन्छ समय आए पछि,समय आए सुनसान गाउँ
गजल बाबुआमा लखेट्छ र घरमा कुकुर पाल्छ मान्छेजरामा आगो झोंस्छ र पातमा पानी हाल्छ मान्छे जता हुरी उतै जान्छ, झरेको पात उडे जस्तैठुला-ठुला कुरा
Copyright © 2026 All right reserved to setomasi.com
Site By: SobizTrend Technology